شما اینجا هستید

صحرایی با هفت هزار سال قدمت در ایران

صحرایی با هفت هزار سال قدمت در ایران

ترکمن های ایران در شرق دریای خزر، منطقه ترکمن صحرا و اطراف رودخانه های اترک و گرگان رود سکونت دارند از شهرهای مهم ترکمن های استان گلستان می توان به گنبد کاووس، بندر ترکمن، کلاله، آق قلا، گمیشان، مراوه تپه، سیمین شهر و اینچه برون اشاره کرد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر، رئیس انجمن مفاخر معماری ایران با اعلام این خبر افزود:قدیمی ترین یافته های باستان شناسی منطقه شمال که در شمال گنبد کاووس یافت شده پیشینیه سکونت و زیست را در منطقه ترکمن صحرا به بیش از هفت هزار سال پیش می رساند.

"سید علیرضا قهاری" افزود:ترکمن های ایران از اقوام ترک تبار و مسلمان ایرانی هستند که به زبان ترکمنی سخن می‌گویند و از نظر فرهنگی با سایر مردمان ترک گروه زبان های اغوز نظیر آذربایجانی ها و ترک های استانبولی نزدیک هستند.
 وی  تصریح کرد:ترکمن صحرا که اکثریت نسبی جمعیت آن را ترکمن ها تشکیل می دهد، جلگه ای‌‌ رسوبی هموار است که از عقب نشینی دریای خزر و تجمع رسوب های رودهایی نظیر اترک و آق سو به  وجود آمده، این جلگه عریض ترین بخش جلگه های کاسپینی بوده که استان های گلستان و خراسان شمالی را در بر می گیرد و با طول 400 کیلومتر از غرب به شرق گسترده است.
 
رئیس انجمن مفاخر معماری ایران بیان کرد: ترکمن صحرا و دشت گرگان، تاریخی بسیار کهن دارد این منطقه به همراه شهرها و حوزه های باستانی معروف چون داهه (دهستان)، نیشابور، مرگیانا (مرو)، نیسا  (نسا)، تپورستان (طبرستان) و کومش، تاریخ با ارزشی بوجود آورده اند.
 وی گفت: قدیمی ترین یافته های باستان شناسی منطقه شمال (سفالینه ها و دست ساخته های بشر که در شمال گنبد کاووس یافت شده) پیشینیه سکونت و زیست را در منطقه ترکمن صحرا به بیش از هفت هزار  سال پیش می رساند.
 قهاری افزود:گنبد کاووس - مرکز ترکمن صحرا - که نام خود را از بلندترین برج آجری دنیا (که یک هزار سال پیش بنا یافته است) گرفته، دومین شهر بزرگ استان گلستان پس از گرگان  بوده از این شهر در دوران باستان به نام هیرکان یاد شده است.
 رئیس انجمن مفاخر معماری ایران بیان کرد:این شهر سالیان طولانی، هنگام حکمرانی آل زیار، پایتخت ایران بوده شهر کنونی (پس از نابودی کامل بواسطه زلزله) از نو، به سال 1305 در دوران پهلوی اول  بنیان نهاده شد و به سپاس از قابوس بن وشمگیر، سلطان آل زیاری نام آن را گنبد قابوس (که اکنون به گنبد کاووس تغییر یافته است) نهادند و نقشه اصلی این شهر توسط شهرسازان آلمانی با الگوی شطرنجی طراحی شده  و جزء اولین شهرهای ایرانی است که دارای بلدیه (شهرداری) بوده است.
 وی گفت: اینچه برون (دماغه باریک)، شهری مرزی در شهرستان گنبد کاووس و مرکز بخش  داشلی برون  بوده و در زمان های قدیم اطراق گاه مسافران خیوه و استرآباد بوده است.
 قهاری تصریح کرد:  ساکنین اینچه برون از طایفه یموت (ترکمن) هستند  زمین های اطراف اینچه برون شوره زار بوده و تالاب های آلما گل و آلا گل که از دیدنی های آن است.
 رئیس انجمن مفاخر معماری ایران ادامه داد:اینچه برون محل اصلی وقوع حوادث کتاب "آتش بدون دود" اثر نویسنده نامدار ایرانی نادر ابراهیمی است.

 

منبع: سایت شبکه خبر-مرداد1392